imgres 

Theedrinken

Verderop wordt nog wat tennis gespeeld. Spel van de derde garnituur, mensen uit de buurt, na de middag in ’t cafe. Dit is zo’n beetje de enige heisa, op een stuk of negen mannen in bovenmaatse regenjassen na; zij sjouwen met hekken, rollen de geblokte linten af die zij na het uitstoten van commando’s en het maken van brede gebaren weer oprollen.
Naast de deur waar net een bleek zonnetje schijnt, de ketel ruist en het water de pot in kan, is het rustig. Het gekrakeel en de honderden meters die omgelopen zouden moeten worden vanwege het rozenfeest, is uit het zicht van de broers. Zij kijken afwisselend naar mekaars ongeschoren bakkesen en de stapel kranten. “Die berg kan nu de kachel wel in,” oppert de tien minuten jongere. De oudere heeft er moeite mee, met het afscheid van de berichten. “Moeiteloos doorbraken ze de sleur.”
“Dat zeg je best aardig, zo poëtisch.”
“Ik bedoel het toch echt anders.”
De jongste zwijgt, hij wil de lummel niet zijn, een misverstand is sneller dan een schot hagel, die kranten staan er vol mee, met dat soort trammelant. Hij schenkt het water in de pot en doet er twee scheppen lapsang souchong bij; even schakelen naar een ander onderwerp.
“Die bank, die van onder de appelboom, kan die naar de buurman? Hij tikte eergisteren tegen de ruit en stak zijn duim omhoog dat-ie het wel ziet zitten.” De oudere loopt naar het raam.
“Geef-em dan ook van die sla, die is nu groot, de rest kan aan de kant van de weg, tien cent de krop. En dat boeddhistisch theedrinken, daar houden we ook maar eens mee op.”

- Peter Prins
 
img_0009 

Pianoles

Toen ik 9 was ging ik op pianoles. De lerares woonde een paar huizen verderop. Haar naam was Maud van Loen. Ze was extravagant en luidruchtig, maar tegelijkertijd ontoegankelijk als een oester, zoals je wel vaker ziet bij artistieke zielen. >> Lees verder.

- Filip Fokkens
 
webgirlwithspanner 

Honderd jaar geleden begon ik nietsvermoedend aan het moeilijkste baantje dat ik ooit gehad heb. Het was ook mijn eerste baantje. Stel je het hotel uit The Shining voor. Maar dan in Ter Apel. Tweehonderd kamers, acht puberbewoners, vier jongens, vier meisjes. Rijkeluiskinderen uit het westen die niet wilden deugen, uit huis geplaatst door hun ouders omdat ze koste wat kost hun middelbareschooldiploma moesten halen. >> Lees verder.

- Paul Abels
 
vlakglas 

Theo Audenaerd woont een kwarteeuw in Ravenstein, een dorp met stadsrechten. Sinds 1360. Zelden komt hij buiten de deur zonder camera, want er zal maar iets belangrijks gebeuren als je er geen bij je hebt. Maar er gebeurt dus nooit iets belangrijks, en daar maakt hij liefdevol foto’s van. Op Torpedo Magazine zijn ze te zien als beeldberichten uit ‘het stadje aan de Maas’, zoals de Ravensteiners zelf zeggen.

Vandaag: Vlakglas
Voor eerdere afleveringen: blijf doorklikken.

- Theo Audenaerd
 
img_0005 

Prins Electus gaf een groot bal en naast vele andere gasten waren Prinses Kwartje en Prinses Dubbeltje allebei uitgenodigd. De Prins was op een leeftijd dat hij een vrouw wilde kiezen. >> Lees verder.

- Ezra Bergman
 
schermafbeelding-2016-11-22-om-21-32-46 

Zwart

Buiten is het nog zwart, zwart als de man die munten in de sigarettenautomaat stopt en aan de lade trekt en dan luidkeels haar naam uitschreeuwt. Zijn dronken stem slaat over bij de dubbele klinkers, die kaatsen tegen de gevels. Ze kreunt, hij draagt dezelfde dubbele klinkers in zijn naam. Zijn donkere huid en tongval van een ver werelddeel maken haar genotzuchtig kosmopolitisch. Ze schuift het raam open. Hij weet dat ze komt, altijd. “Hij doet het niet,” en wijst op de automaat. “Je moet er ook genoeg ingooien.” “Dat deed ik.” “Als je dat deed, dan doet-ie het, anders niet.” “Nu niet,” daarna flemend haar naam.
Weer gaat ze naar beneden, weer pakt ze van achter de toonbank zijn sigaretten en weer zoekt ze in de winkella de sleutels. Dat de peignoir bij het aanreiken van de Miss Blance wat openvalt, zijn stem weer zacht wordt, maakt haar buigzaam.

- Peter Prins
 
imgres 

Meditatie

Op tafel ligt een kaartje, een afspraak met de dokter, eigenlijk met de sociaalmedisch verpleegkundige, om bloeddruk te laten meten. Er zijn medische handelingen die een sociaalmedisch verpleegkundige, even goed als een arts, kan uitvoeren. Tijdens de meting, die enige tijd gaat duren denk ik aan de zestiengangen versnellingsbak in de hoop deze te begrijpen. Een versnellingsbak of gangwissel wordt in bijna alle motorvoertuigen toegepast om het vermogen van de verbrandingsmotor op een efficiënte manier naar de wielen over te brengen. Een verbrandingsmotor levert zijn maximale vermogen slechts in een beperkt toerentalgebied. Een versnellingsbak zet het optimale toerental van de motor om naar een ander, in tegenstelling tot wat de naam zou laten vermoeden, doorgaans lager toerental van de cardanas. Vaak wordt hierbij ook nog gebruikgemaakt van een toerentalsensor.

- Peter Prins
 
sardientjes 

Sardientjes

Sardientjes uit blik, bij het ontbijt, de kop mag er wat haar betreft best nog aanzitten. Ze bedenkt dat het blik met die glanzende lijfjes in olie gedrenkt dan wel groter moet worden. Hoe fabrikanten dat productietechnisch aanpakken, daar haalt ze d’r schouders over op. Een knapperig wit broodje, een fijngesneden teentje knoflook en daarna een voor een de glimmende zilveren lijfjes voorzichtig van tussen de anderen weggetild, op het witte dekje gelegd. Neuriënd, de lippen losjes gesloten, dekt ze twee aaneengeschoven visjes met het andere deel van het broodje toe. >> Lees verder.

- Peter Prins
 
img_0330 

Kolen

Elk jaar voordat de sneeuw valt, moeten er kolen worden gekocht.
De kolen zitten in zakken van 25 kilo. In de herfst regent het vaak, dus is het moeilijk om de kolen te laten komen, want de kolen komen met een kiepwagen die de zakken buiten neergooit. Als het regent worden de kolen nat en dat mag niet, want dan gaat de kachel roesten. >> Lees verder.

- Filip Fokkens
 
Torpedo-Theater-Logo 

Met Kathryn Claire, Allen Hunter, The Lasses en Mirte de Graaff. Nog een paar kaartjes. >> Lees verder.

- Torpedo Promo