Hanno
[01-02-2012]Hanno Merkelstein was gedichtenschrijver. Zo noemde hij zich. De dames noemden hem dichter, de heren noemden hem schrijver. Die finesse is hem niet ontgaan, maar liet hem koud. Soms komt hij op bezoek. Zijn klompen laat hij buiten staan, zijn muts houdt hij op. Doordat hij een krachtige mimiek heeft, schuift de muts altijd omhoog, tot hij als een kaboutermuts bovenop zijn hoofd torent. Terwijl hij het ene na het andere zware sjekkie rookt, praat hij over de Libanon, waar hij zijn diensttijd heeft doorgebracht. Hij wil terug, hij wil niets liever dan terug, liever vandaag dan morgen. Maar vandaag is het daar al te laat voor. Eigenlijk praat hij over niks anders. Nee, hier, in dit chagrijnige land heeft hij het niet naar de zin. Maar ja, mijn vriendin en mijn kinderen, wat wil je. Als hij niet aan de Libanon denkt leest hij in de bijbel. Hij heeft ook wel andere boeken, maar die leest hij nooit meer. Hij schrijft ook geen gedichten meer. Het is op, zegt hij, het is gewoon op. En zo goed als het in de bijbel staat, zo kan ik het niet. En als ik het zo niet kan, is voor mij de aardigheid er af. Bovendien, het is op, gewoon op.
Het ziet er niet naar uit dat dit hem spijt. Hij is eerder opgelucht. Nooit meer die dames en die heren, dat moet inderdaad een opluchting zijn. Omdat hij geen auto heeft en ook geen rijbewijs, bracht ik hem wel eens naar een optreden. Over zijn gedichten heb ik geen mening. Ik luisterde niet werkelijk, ik keek naar zijn kaboutermuts en zijn klompen. Hij kleedde zich nooit om, velen zagen dat als een gimmick. Als hem daar naar gevraagd werd, antwoordde hij steevast: “Die klompen zijn het enige schoeisel dat ik heb. Ik ben zeer rijk, en dat wil ik zo houden.” In ieder geval, zijn gedichten ontmoetten altijd veel bijval. Maar nu heeft hij zich dus uit de openbaarheid teruggetrokken, gedichten schrijft hij niet meer. Hij leest in de bijbel en denkt aan de Libanon. Eigenlijk is dat een voor de hand liggende combinatie: de bijbel en de Libanon. Daar hoort toch gedichten schrijven bij.