17629871_397114097334695_2870801106516076856_n (2) 

Grootn Abels

Mijn vader voetbalde zeventien jaar in het eerste van Emos (Eendracht Maakt Ons Sterk). Vijf jaar was hij aanvoerder. Op zijn 49e sloeg hij nog steeds geen wedstrijd over. Zeker niet de kampioenswedstrijd tegen Glanerbrug in 1971. Dat was een heftige pot. Enkele aso’s van Glanerbrug gingen achter het doel van Emos-keeper Hans Glandrup staan zieken. Toen ze Glandrup een beugelfles tegen de kop gooiden, wandelden mijn pa, twee meter, 110 kilo, bijnaam ‘Grootn Abels’, en zijn zwager Bennie Zwerink, een man van vergelijkbaar postuur, naar de hooligans. Pa schroefde zijn hand om de nek van de beugelgooier en drukte hem plat op het gras. Bennie ging er bovenop zitten, draaide een sjekje en keek rustig de wedstrijd af. Glandrup was in topvorm. Eendracht maakt je sterk. Emos promoveerde naar de derde klasse van de KNVB.

- Paul Abels