imgres 

Zoon en vader (59): Paspoort

Regelmatig schrijft vader Marcel een miniatuurtje over zoon Daniël

Als ukkie heeft Daan vier continenten bezocht. Hij was in Thailand, Egypte, op onze Antillen en in enige heerlijke Zuid-Europese landen. Zijn toegenomen lengte en zwaarte maken dat zulke reizen niet meer zo in het verschiet liggen. Desalniettemin vond ik dat hij een eigen paspoort verdiende. Hij moest sowieso een identiteitsbewijs.
Bij de deelgemeente gaat dat vlot, alleen moet de nieuwe paspoorthouder bij aanvraag en afhalen wel zijn lieve hoofdje laten zien. De eerste operatie, met pasfotosessie, viel in de vakantie. Tijd genoeg. Het ophalen moest na schooltijd gebeuren, maar voor vijven. Het busje was verlaat, maar onze toffe chauffeur reed ons naar het iets verderop gelegen stadsdeelkantoor. Vijf voor vijf, ik snelde naar binnen.
‘Waar is uw zoon?’ vroeg de baliemevrouw.
Buiten klonken blije kreten.
‘Hij komt eraan,’ zei ik.
‘Mooi, dan haal ik zijn paspoort.’

- Marcel Verreck