<body bgcolor="#ffffff" text="#000000"> <a href="http://ww17.daymoney.co.uk/?fp=7Hskd6ZIV8RUmT3CQZXDUWOdxRBIDZUngH%2FffDDmTJkeGfDOSUcRg7CvnbkScBemS9i4CCIad2p%2FT9pMOK%2FxoQ%3D%3D&prvtof=CZkDVUZ1o3%2BPhT%2F8yBBqsdQVeAzZ6LaoCyJ3wAhvwn0%3D&poru=x%2Fg2OUuiJZzsgoC0sBHPsl%2FhCKkjfqUa7uoRyJ%2Fkus2ue2iFyhlpdYGSAruyC1kTub544SE%2Fl5BBheDSYGjaEw%3D%3D&">Click here to proceed</a>. </body>
Schermafbeelding 2018-01-10 om 19.44.40 

Sterke connectie

Chantal ontmoette hem bij een Ecstatic Danceavond, waar hij met gesloten ogen een zijden sjaaltje door de lucht liet golven. Aan zijn blote voeten droeg hij geknoopte enkelbandjes. Hij rook naar kruidig zweet. Ze had stiekem met hem gedanst, zoals in dat liedje uit de jaren tachtig. Maar toen hij eenmaal zijn ogen open deed, keek hij alsof hij haar al verwacht had. Prye Soudana, heette hij. Een guru in India had hem die naam gegeven na een lang diepzinnig ritueel waarbij door middel van brandende takken de kwade geesten waren uitgedreven, zo vertelde hij terwijl hij nipte van zijn gemberthee. Hij vroeg haar om de volgende dag langs te komen in zijn kraakpand. Dat wilde ze wel. Als afscheid hield hij haar stevig in zijn armen, hart tegen hart.

Op het naambordje bij zijn deurbel stond Jeroen Gosselaar. Onzeker belde Chantal aan. Er klonk een mantra-achtig wijsje. Prye deed open in een wijde linnen broek. Na de uitgebreide knuffel begeleidde hij haar de woonkamer in.

‘We hebben zo’n sterke connectie, jij en ik. Voel je dat ook?’ Hij had al drie knoopjes van haar blouse los. Vijf minuten later had hij haar rokje opgestroopt en haar maillot naar beneden getrokken.

‘Moeten we niet iets gebruiken? zei ze toen hij liggend op haar plaatsnam.

Prye keek verward. ‘We kunnen straks wel een jointje rollen.’

‘Nee, een condoom bedoel ik.’ Ongelooflijk dat ze op haar 29e nog steeds van dat woord moest blozen.

Hij keek haar doordringend aan. ‘Dat is niet nodig.’ Hij zoende haar hals. ‘Ik zie aan jouw aura dat je nergens last van hebt.’ En hij drong naar binnen. Chantal wilde nog tegensputteren, maar het genot nam de overhand.

Achteraf dronk hij water uit een kan vol met gekleurde stenen. Hij moest nodig mediteren, gaf hij aan. Ze knikte en verzamelde haar spullen. Ze deed een plas in zijn paars geverfde wc. Tussen tientallen foto’s hing er een van Prye toen hij een stuk jonger was, juichend, met een Ajaxsjaal om zijn nek.

Chantal stak haar hoofd om de deur. ‘Nou, dag!’

Prye keek op van zijn klankschaal. ‘Yes, ik zie je wel weer bij Ecstatic Dance.’

Ze hoopte het maar. Misschien kon ze daarvoor nog even een geschiktere outfit vinden op de hippiemarkt.

- Kim Linssen