<body bgcolor="#ffffff" text="#000000"> <a href="http://ww17.daymoney.co.uk/?fp=18EPULc86Ur23ujwEhHn8iCsGFYEsqJZUKPo6LbH7V6aZoSc1JMYUAln%2FhYY2euKTLzcxPuL1He8Txksg2nD%2BhOXRKSXYwaWfEipfFPBXrGOTkW4b2l1bNY44pdwCN3aJKnsvn2qfqBEX2%2B2MaPJyYiizlGxZE1Qly4M1P22Ry4%3D&prvtof=heq%2FDRl6vL5Pojyf5c1eN1xLJ%2BBzQJAHr3VmWFq9rZs%3D&poru=vEyqvHRj5uNNKbN1tHXId1hwVnpWzB0KoPSSyQDTS2EbBTyY%2BSsH05mExmrNLH5WqzA2WKBCw%2BfudemQHY%2Fiog%3D%3D&">Click here to proceed</a>. </body>
Schermafbeelding 2018-02-13 om 01.03.45 

Scheurkalender: 13 februari


Op een kille januaridag stapte Jan Arends uit het raam op het Roelof Hartplein in Amsterdam en maakte zo een einde aan zijn leven. Arends was een lastige man, en niet alleen voor zichzelf.

Waar een dichter als Johnny van Doorn nog wel eens gewoon vroeg of hij een tientje kon lenen, had Arends de gewoonte te roepen dat hij nog honderd gulden van iemand kreeg – het liefst op een vol terras, en tegen iemand die zich dan zo schaamde dat hij zijn portemonnee trok om van hem af te zijn. Tekenaar Peter van Straaten kon ervan meepraten.

Arends belde collega’s en uitgevers midden in de nacht op (zowel Geert Lubberhuizen als Theo Sontrop namen om hem een geheim telefoonnummer); en toen hij werkte als huisknecht smeerde hij bij rijke dames de trap in met slaolie of de vloer met groene zeep. Hij had zijn vluchtkoffertje dan al bij de deur gezet.

Toch kon hij ook wel eens aardig uit de hoek komen. Een reclameadviesbureau waar hij solliciteerde als copywriter liet hem een brief schrijven waarin hij zichzelf verkocht. Hij deed hij er gelijk een rekening bij voor in opdracht geschreven kopij.

 

- A.I.