Schermafbeelding 2018-04-10 om 12.35.09 

Sollicitatiegesprek

Pas op de vierenveertigste mail die Lise stuurde, kwam iets anders dan een afwijzing. De avond ervoor zocht ze nog even snel wat voor functie het eigenlijk was, want ze reageerde inmiddels op alles wat ook maar een beetje in de buurt lag. Secretaresse. Dat klonk niet verkeerd.

‘Wil je koffie of thee?’ De huidige secretaresse zag er uitgeput uit.
‘Water graag.’
‘Het is geen moeite, hoor. Voor hém – ze knikte naar de massieve deur – moet ik sowieso zetten.’
Lise hield niet van thee, het duurde gewoon te lang voordat ’t eenmaal afgekoeld was. En koffie… daar schenen andere mensen wakker van te worden. Elke keer dat zij het geprobeerd had, was ze nog steeds doodmoe, maar dan met hartkloppingen.
‘Water is prima, dank je.’ Ze kreeg een hoekig ikeaglas in haar handen gedrukt.

‘Eigenlijk is het niet veel meer dan de agenda bijhouden van iemand die wél een interessante baan heeft,’ zei de eigenaar van de bewuste agenda smalend. Hij was directeur – ‘officieel dus Voorzitter Raad van Bestuur’ – van een groot bedrijf in ledlamptuinverlichting. Zijn naam was Jan Eijkelenboom, wat Lise maar een overdreven naam vond. Zo’n boom heette toch gewoon ‘eik’?
Of ze affiniteit had met ledlampen. Ze knikte gretig en baalde dat ze er niet beter op gegoogeld had. Hij knikte en staarde naar haar uitgeprinte cv.
‘Heb je een kinderwens?’ Zijn gezicht gaf aan dat hij geen voorstander was van zwangerschapsverlof.
‘Dat mag u officieel niet vragen,’ wist Lise.
‘Je hoeft officieel ook geen antwoord te geven.’
Ze zweeg.
‘Heb je ook een sekspartner?’ Eijkelenboom was duidelijk niet geïnteresseerd in haar antwoord, maar wilde even kijken of ze makkelijk van slag te brengen was. Daar was ze in de mail van de huidige secretaresse al subtiel voor gewaarschuwd.
‘Geen vaste,’ antwoordde ze dapper, naar waarheid. Te laat realiseerde ze zich dat ze daarmee mogelijk aangaf dat ze een slet was.
Met haar sjaal over de grond slepend liep ze tien minuten later naar buiten. Ach, ze moest het maar gewoon zien als een goede oefening voor een volgend gesprek, als dat ooit zou plaatsvinden.

Het telefoontje kwam dezelfde avond al: ze was aangenomen. Meneer Eijkelenboom was gecharmeerd geweest van haar. Opgetogen drukte Lise alle xanaxjes uit de strip en spoelde deze door de wc. Eindelijk was ze weer terug.

- Kim Linssen