kantoortje van buiten 

Oh wat een gelukje. Er is weer eentje te huur, een kantoorflexplek op een unieke plek in Amsterdam: Binnen Oranjestraat, Jordaan, zijstraat van de Haarlemmerdijk. Oude slagerij, niet groot – past eigenlijk als een jas. Winkel en souterrain. Af en toe sluit je je aan (als je wilt) bij een gezamenlijk project, een tijdschrift of een grote klus, maar normaliter laten we je met rust. >> Lees verder.

- Torpedo Promo
 
images 

Denkbeelden

Tot weinig spreken bereid zitten zij, de vrouw en de man, aan haar tafel.
Er is een verschil in denken over het drinken van koe-, geiten-, en schapenmelk en de industriële aanwezigheid van goden of slechts één. Het verschil in denken is niet zodanig dat de zwijgzaamheid daar naar verwijst; de vrouw is verdiept in een boek, de man schrijf in een schrift. >> Lees verder.

- Peter Prins
 
krokusje dreamstime 2 

9 keer zal de Mini Matthäus klinken dit jaar, Bach’s Matthäus Passion in een intieme, solistische versie van anderhalf uur (de helft korter) maar met alle donder en bliksem en tranen, en natuurlijk met het Erbarme dich en het mooie slotkoor. Kom om de passie mee te beleven, van het Amsterdamse café ’t Blaauwhooft tot Urk tot Ravenstein. >> Lees verder.

- Torpedo Promo
 
Schermafbeelding 2017-02-21 om 21.45.07 

MELCOWE

zachte landing
in hotel The Atlanta.

na een middagdutje
een duik in ’t zwembad

en vervolgens
de bediening gebeld. >> Lees verder.

- Herman Geurts
 
wodka 

In wodka veritas

Uit beleefdheid vraag ik aan de alcoholist van wie ik weet dat hij de hele winter opgesloten zat in een gekkenhuis ‘waar was je?’. Zelf was ik ‘er’ ook niet, tenminste niet beneden ik het dorp om te kunnen vaststellen dat hij er niet was. >> Lees verder.

- Filip Fokkens
 
tweekuub 

Onvolwassen

Hij voelde zich bewegen als een oude man, traag en werktuigelijk, de rug ineens gebogen. Zo ken ik mezelf niet, dacht François, maar dat was gelogen – zo kende hij zichzelf maar al te goed. >> Lees verder.

- Marc Fabels
 
Schermafbeelding 2017-02-14 om 00.23.42 

Van de bank opgestaan

Van de bank opgestaan, waar ik lag te lezen, om in het notitieboek deze aantekening te maken, daarna naar de leeszaal in het oostelijke deel te gaan, aan één van de met schotten gescheiden werkplekken bij het raam dit boek neerleggen, benevens mijn aluminiumkleurige puntenslijper, twee potloden, het gele, het blauwe met gouden biezen, om het werk te corrigeren, >> Lees verder.

- Peter Prins
 
Wollen muts 

Wollen muts

De bezorger van kranten belt tijdens het werk met zijn moeder, die mijlen verderop, zuidwaarts, over een zes minuten zegt ze, de keuken in moet en een gloeiende hekel heeft aan het weer waarin haar zoon werkt.

Zij kent de wijk, de namen op bordjes in portieken die hij zoekend letter voor letter opleest, zijn vloeibare verhalen, en wil dat hij de wollen muts opzet.

- Peter Prins
 
A-b-c--die-Katze-lief-im-Schnee 

Winterlied

Van de ene naar de andere stad reist hij en ziet vanachter het coupéraam huizen voorbij flitsen, het licht in ramen, de trage gang van de koeien, de deurensluitende boer, laaggedakte loodsen, uit de industrielecomplexen wegfietsende werkers en aan de zoom van een akker, dan weer aan dat van een weiland of geestgrond, het coulissebos met aan de voet hopelijk ligusterstruiken.

Deze kustprovincie kent hij en weet dat achter die coulissen de duinen liggen die de zee bedwingen. Aan het uitzicht verandert nauwelijks iets; soms verkleurt het boomblad, wordt in een bouwput een gebouw opgetrokken. Staat de trein stil na de aanrijding met een persoon die het strakker aantrekken van het corset niet verdroeg, opnieuw een blad.

De mannen die in en uit stappen is hij gaan herkennen, zij hebben inmiddels hun baard kunnen laten staan, en dragen nu het koud is hun wollen mutsen.

- Peter Prins
 
Glans van de meest aantrekkelijken 

We zaten op onze oude bank, verdiend met het verkopen van nog oudere dingen welke we dachten niet meer te zullen gebruiken, en keken naar een programma dat tot dan toe onze belangstelling niet had.

Er kwamen mensen in voor die wij, los van elkaar, toen hij boven was en ik op de oude bank zat het tijdschrift las, eerder zagen, de meest aantrekkelijken voor het eerst. Zij bewogen door een stad die geen van ons kende. Het was daar zo dat de meest aantrekkelijken de glans kregen die het huis verwarmde.

Zwijgend zaten we, zoals een man en een vrouw of vader en zoon. De nergens beschreven opdracht was om op de oude bank te zitten kijken naar hoe die anderen in die vreemde stad bewogen en de warmte van de glans van de meest aantrekkelijken te voelen.

- Peter Prins