Schermafbeelding 2017-12-02 om 21.57.01 

De jas

Grote schoonmaak doet Mariëlle altijd aan het eind van het jaar. Ze opent de eikenhouten kast op zolder en werpt een blik naar binnen. Vuilniszakken vol met schoenen, gekreukte galajurken, te kleine speelpakjes van de kinderen en nette pakken van Willem. En daar, aan het einde van het hanggedeelte, haar oude winterjas. Die was ze volledig vergeten. >> Lees verder.

- Kim Linssen
 
Schermafbeelding 2017-12-03 om 21.25.27 

Geboortedag van Gary Gilmore (1940-1977)

Na de herinvoering van de doodstraf in de Verenigde Staten bevond Gary Gilmore zich vooraan in de death row. Gilmore werd beschuldigd van de moorden op een hoteleigenaar en een pompbediende en veroordeeld vanwege de eerste. Hij mocht twee keer kiezen: eerst tussen levenslange gevangenisstraf en de dood, en toen hij die keus gemaakt had tussen de strop en de kogel. >> Lees verder.

- CH
 
Riekus 3 

Internationale dag van de andersvaliden

*

LOURDES

Toen hij uit de Grotte Miraculeuse kwam
zaten er in elk geval
2 nieuwe banden aan z’n invalidenwagentje.

 

Riekus Waskowsky

- CH
 
Schermafbeelding 2017-05-03 om 22.16.30 

En hier is de uitlijst van december 2017 van uw favoriete minitheater, beste lezer. Kijk maar eens rustig, want er zijn weer pareltjes bij. Reserveren kan via reserveren@torpedotheater.nl. >> Lees verder.

- Torpedo Promo
 
Schermafbeelding 2017-11-27 om 21.31.03 

Ontmoeting op straat

Kiki herkende hem meteen aan zijn houding. Die licht hangende schouders, een sjekkie losjes tussen zijn duim en wijsvinger. Het was zeker tien jaar geleden dat ze Bas voor het laatst had gezien, op het eindfeest van het gymnasium. Ze hadden staan zoenen op Umbrella van Rihanna. Bas tankte het ene na het andere biertje weg, zijzelf had zich al behoorlijk beneveld gevoeld na drie zoete witte wijn. Hij was de knapste jongen van school, dat vond iedereen. Ze was niet verbaasd geweest dat ze na die klassenavond niets meer van hem hoorde. Hij vertrok voor een jaar high school naar Seattle, zij ging in Amsterdam studeren. Zo ging dat nu eenmaal. >> Lees verder.

- Kim Linssen
 
Schermafbeelding 2017-11-22 om 11.54.05 

Nu kon het nog

Over een kwartiertje zou het te laat zijn. Dan bleef haar dochter voor twee maanden aan de andere kant van de Schipholpoortjes. Nu kon het nog. Als Sasha zo terugkwam met twee kartonnetjes koffie, zou Liesbeth gewoon zeggen dat deze hele santenkraam niet doorging. Zo’n jonge meid, in haar eentje naar Spanje. En dan niet gewoon in een appartementje aan de kust, maar liftend het hele land willen ontdekken. Alleen háár dochter kon zoiets achterlijks bedenken. >> Lees verder.

- Kim Linssen
 
zwaardvis 

Derde man

Op zoek naar werk en een slaapplaats beland ik in een dorpshaven aan de Oostkant van Nieuw Zeeland. De havenmeester wijst een klein scheepje aan. Er brandt licht.
Probeer het daar.
Ik wandel er over de aanmeersteigers heen en klop op de houten deur van het scheepje. >> Lees verder.

- J. Pennings
 
Schermafbeelding 2017-11-11 om 13.12.17 

Er zat al iemand aan het tafeltje in de hoek, zag André vanuit de deuropening van het café. Het was een mollige vrouw met een rode rok en een raar hoedje. Hoeden droeg je niet binnen. En het was zíjn vaste plek. Met tegenzin nam hij plaats aan de tafel van zijn tweede keus. Pas toen viel het hem op dat de vrouw een alleraardigst gezicht had. Ze zat te lezen en dronk thee waar groene bladeren uit staken. André probeerde de titel van haar boek te ontcijferen. >> Lees verder.

- Kim Linssen
 
imgres 

Regelmatig schrijft vader Marcel een miniatuurtje over zoon Daniël

De vlekjes bij de elleboog van Daantje hebben zich ontwikkeld tot een lelijk ogende archipel van krentenbaard. Ook al is het zaterdag, drastisch ingrijpen is nu het parool. Zo’n bacteriële huidinfectie is enorm besmettelijk. Het glanst en het zweert.
Wederom wordt een bezoek gebracht aan de huisartsenpost. De windselen gaan er alvast af. Nu is het wachten op de dokter en dat kan in deze afdeling, gelegen aan het ‘spoedplein’ van het hospitaal, even duren.
Vanwege besmettingsgevaar probeer ik hem zo’n twintig minuten met een rechte arm te laten zitten. Een hoop gehannes. Dan weet ik de schuifdeur van de behandelkamer te openen en de zuster bij de balie te alarmeren. Ze komt meteen een tijdelijk verband aanleggen. Uiteindelijk schrijft de arts een antibioticakuur voor.
‘Tja, krentenbaard,’ zei een bevriende ouder, ‘ooit gaat het over.’

 

- Marcel Verreck
 
imgres 

Regelmatig schrijft vader Marcel een miniatuurtje over zoon Daniël

Als ukkie heeft Daan vier continenten bezocht. Hij was in Thailand, Egypte, op onze Antillen en in enige heerlijke Zuid-Europese landen. Zijn toegenomen lengte en zwaarte maken dat zulke reizen niet meer zo in het verschiet liggen. Desalniettemin vond ik dat hij een eigen paspoort verdiende. Hij moest sowieso een identiteitsbewijs.
Bij de deelgemeente gaat dat vlot, alleen moet de nieuwe paspoorthouder bij aanvraag en afhalen wel zijn lieve hoofdje laten zien. De eerste operatie, met pasfotosessie, viel in de vakantie. Tijd genoeg. Het ophalen moest na schooltijd gebeuren, maar voor vijven. Het busje was verlaat, maar onze toffe chauffeur reed ons naar het iets verderop gelegen stadsdeelkantoor. Vijf voor vijf, ik snelde naar binnen.
‘Waar is uw zoon?’ vroeg de baliemevrouw.
Buiten klonken blije kreten.
‘Hij komt eraan,’ zei ik.
‘Mooi, dan haal ik zijn paspoort.’

- Marcel Verreck