imgres 

Regelmatig schrijft vader Marcel een miniatuurtje over zoon Daniël.

Het moet een misverstand zijn. Ik weet niet hoe het ontstaan is, maar Daan is consequent. Wanneer ik mijn gitaar pak, gaan zijn handjes automatisch naar zijn oren. Ik probeer dat niet persoonlijk op te vatten. Het is zijn initiële gebaar wanneer er lawaai of onrust is. Een scherpe kuch, een plotselinge blieb. Feitelijk worden de oren niet eens bedekt. Om andere geluiden moet hij lachen. Langzaamaan begin ik het spectrum te kennen. Als ik ga spelen en daarbij een dwaas lied zing met veel Da-da-da of Daan-daan-daan erin, dan zakken de handjes snel, tenzij ik een te harde plotse uithaal produceer. Wanneer ik mijn stem daarna op overdreven Jordanese manier laat zwabberen, volgt er gegrijns en geproest. De handjes vinden nu een nieuwe bestemming: de snaren van de gitaar. Die moet ik fluks aan deze machtige tangetjes ontrukken met een bekende brul: ‘Waar zijn die handjes?’

- Marcel Verreck
 
6368363 

Gedurende de tijd

Gedurende de tijd dat in de leeszaal de kunst en een vreemde taal worden opgedoekt, aan vijf van de zes grote tafels waaraan met gemak met z’n tienen gezeten kan worden er nu slechts één zit met een krant, een eigenaar van bitcoins deze tegen het veiliger zcash verruilt, loopt U met een kop koffie – cappuccino – naar een tafel, verkleurt er fruit. >> Lees verder.

- Peter Prins
 
Schermafbeelding 2017-07-04 om 09.08.43 

11 gevluchte vrienden proberen hun thuis proberen te vinden in Nederland. Hun wegen komen samen in het jeugdhonk van het AZC, waar ze allemaal in onzekerheid wonen. Elk moment kan hun situatie veranderen: teruggestuurd worden. Wat is de lotsbestemming van deze ‘gelukzoekers’? Angst, hoop, verlangen en verveling drijven deze jongeren samen. Wat gebeurt er echt achter de schermen? Wat gebeurt er werkelijk in kamer 22? Door eenmalig een kijkje te nemen in dit jeugdhonk, komt u in een wereld die u niet kent. Een wereld vol met gelukzoekers.

Woensdag 5 juli, 19:00 uur in het toekomstige NDSM Theater:

ITW / NDSM Loods
tt Neveritaweg 15
1033 WB Amsterdam

reserveren via torpedotheater.nl

10 vrienden en ik wordt georganiseerd door Torpedo’s stagiaire AIKA ALIEVA.

- Torpedo Promo
 
Ebenist 

Ebenist

In de kamer met kleine ramen op het zuiden zit U aan het gepolitoerde meubel en opent de met kleurige houtjes ingelegde klep, schuift die kleine lade open en dicht en begint met het schrijven van brieven over verre familieleden. Dat Iberische bruin, het zal toch niet dat..? >> Lees verder.

- Peter Prins
 
Dood dier 

Dood dier

Zegt U maar niets, die keuken waar de afwasmachine nog uitgeruimd moet worden, die verzin ik wel. Dat briefje, die paar woorden aan de minnaar verander ik ook. Hij hoeft de machine niet te doen, wel zachtjes met de deur, rekening houden met de kleine.
Een week of wat geleden kwam hij weer aan, toch. De gang van zaken kreeg zo zijn beloop, zoals Uw zucht als hij de deur straks dichttrekt en onvindbaar wordt.
Bij navraag haalt U de schouders op.
>> Lees verder.

- Peter Prins
 
IMG_1400 

Naar buiten

Je boeltje heb ik op hun geëigende plek gelegd. Met gepaste aandacht, elk object met beide handen wegend, hoop ik, achteraf, bij je thuiskomst. Dan ziet de kamer er uit als de winkel op zondag.

Regelmatig kijk je op de keukenklok; zo’n goedkoop ding uit zo’n warenhuis net buiten de stadsgrens. Al zevenentwintig jaar wijst het je de tijd, die niet onderhevig is aan zwaartekracht zoals lichtgrijze sneeuwvlokken. >> Lees verder.

- Peter Prins
 
Schermafbeelding 2017-05-03 om 22.16.30 

En hier is de uitlijst van mei 2017 van uw favoriete minitheater, beste lezer. Kijk maar eens rustig, want er zijn weer pareltjes bij. Reserveren kan op reserveren@torpedotheater.nl.

>> Lees verder.

- Torpedo Promo
 
17629871_397114097334695_2870801106516076856_n (2) 

Grootn Abels

Mijn vader voetbalde zeventien jaar in het eerste van Emos (Eendracht Maakt Ons Sterk). Vijf jaar was hij aanvoerder. >> Lees verder.

- Paul Abels
 
zwijn-china-6-450x299 

Prinses

Prinses vindt een gewond zwijn, in haar garage.
Zij kleedt een gedachte koninklijk aan en maakt daar geen geheim van bij de brandweer en de opsporingsdienst.

Er wordt beslist om het levenslicht van het zwijn gezamenlijk uit te blazen. Dat grijpt het dier aan. Tegenover de instanties komt het daartegen aanvallend uit de hoek. Één houdt er een vinger aan gruzelementen en gekneusde ribben aan over, de ander joekels van blauwe plekken.

Rechtsdwang brengt het zwijn over naar het gezag, daar is het niet te bedaren en schreeuwt de hele tijd, weigert zich te laten verhoren en slaat continu met een vuist tegen de tralies.

In een bos in de buurt de garage van Prinses vind je wel vaker een zwijn, en in het magere stroompje verderop de beekprik, een zeldzame kaakloze vis.

- Peter Prins
 
Schermafbeelding 2017-04-25 om 00.25.21 

Moderne witte hond

met de moderne witte hond naar de rand waar water op zand steunt, een hengel zwiept, het katrol leegloopt, lood water raakt,
de hengel in de haken in de oever gestoken, met de voet aangedrukt, een zwaar bruin vest in ochtendgras om te zitten,

het hoofd nu op de hoogte als de kop van die moderne witte hond, die aan het oor snuffelt, het een por geven, waarna het de vacht schut en handen een gezicht afschermen.

‘vissen, je weet het niet, maar die leven van minder dan een zuchtje, daaraan hebben wij nooit genoeg, daar beneden stikken jij en ik de natte dood, die gladjakkers kunnen waratje al vanaf dag één zwemmen.’

water, waar de duizend dieren zwemmen, eten zoeken, onervaren najagen, overboord geslagen mannen, vrouwen en kinderen onzichtbaar raken, kijken naar onder de oppervlakte, steunt op zand.

‘sinds een week of wat, er fietsen er vrouwen op bakfietsen door het gras langs het huis, bekijk je de drukte vanachter het raam, als er geen meer te zien is loop je naar de rand naar de moderne witte hond.’

- Peter Prins