Schermafbeelding 2017-01-12 om 20.55.05 

Totale oorlog

Ik heb familie in Australië. Een broer van mijn vader hield het in de jaren ’50 voor gezien en emigreerde.
Toen ik ternauwernood het zachte licht van bewustzijn op mijn gezicht voelde, zag ik mijn vader aan een tafel met een vederlichte brief in de weer: luchtpost. >> Lees verder.

- Filip Fokkens
 
images 

Terwijl

een radiovereniging oproept vanavond een kaars te branden, zet religie voet aan wal en werpen bipolaire algemeen directeuren van ondernemingen, in de volksmond ceo’s genoemd, munten op een groen laken om besluiteloosheid te doen keren, is er een in hoge mate stimulerende vrouwenstem aan de telefoon die informeert naar de stand van de erectie, stapt het merendeel van de reizigers uit, is er plaats voor nieuwe reizigers, waaronder zij, bescheiden lachend, met een beker koffie in de hand en wandelt haar man ondertussen met de hond. >> Lees verder.

- Peter Prins
 
Foto DolfjeP1030372 

Hierover

In Arnhem staat een tafeltje en daar zaten we aan – three days in a row – toen ik sneeuw voelde vallen, vanuit m’n breed uitgewaaierde hoofd, recht omlaag m’n lichaam in, zacht en fris. Mijn eigen lichaam. >> Lees verder.

- Wieke Drieboog
 
Torpedo-Theater-Logo 

Jawel, hier is de uitlijst van januari 2017 van uw favoriete minitheater, beste lezer. Scroll er eens rustig doorheen, zouden we zeggen, want er zijn weer briljante programmaatjes bij. Een uit-de-kunst 2017 gewenst van al uw trouwe barpersoneel, en hopelijk: tot snel!

TORPEDO THEATER
Sint Pieterspoortsteeg 33
1012 HM Amsterdam
06 539 77 456
carelhelder@wxs.nl
TORPEDOTHEATER.NL
Reserveren: reserveren@torpedotheater.nl >> Lees verder.

- Torpedo Promo
 
schermafbeelding-2016-12-19-om-22-22-14 

Van Oorschot

Ik droomde dat ik ergens les stond te geven over Carry van Bruggen. Hoe ze de wereld indeelt in men of fact en men of idea. >> Lees verder.

- Paul Abels
 
schermafbeelding-2016-12-13-om-22-36-04 

Theedrinken

Verderop wordt nog wat tennis gespeeld. Spel van de derde garnituur, mensen uit de buurt, na de middag in ’t cafe. Dit is zo’n beetje de enige heisa, op een stuk of negen mannen in bovenmaatse regenjassen na; zij sjouwen met hekken, rollen de geblokte linten af die zij na het uitstoten van commando’s en het maken van brede gebaren weer oprollen. >> Lees verder.

- Peter Prins
 
img_0009 

Pianoles

Toen ik 9 was ging ik op pianoles. De lerares woonde een paar huizen verderop. Haar naam was Maud van Loen. Ze was extravagant en luidruchtig, maar tegelijkertijd ontoegankelijk als een oester, zoals je wel vaker ziet bij artistieke zielen. >> Lees verder.

- Filip Fokkens
 
webgirlwithspanner 

Honderd jaar geleden begon ik nietsvermoedend aan het moeilijkste baantje dat ik ooit gehad heb. Het was ook mijn eerste baantje. Stel je het hotel uit The Shining voor. Maar dan in Ter Apel. Tweehonderd kamers, acht puberbewoners, vier jongens, vier meisjes. Rijkeluiskinderen uit het westen die niet wilden deugen, uit huis geplaatst door hun ouders omdat ze koste wat kost hun middelbareschooldiploma moesten halen. >> Lees verder.

- Paul Abels
 
img_0005 

Prins Electus gaf een groot bal en naast vele andere gasten waren Prinses Kwartje en Prinses Dubbeltje allebei uitgenodigd. De Prins was op een leeftijd dat hij een vrouw wilde kiezen. >> Lees verder.

- Ezra Bergman
 
schermafbeelding-2016-11-22-om-21-32-46 

Zwart

Buiten is het nog zwart, zwart als de man die munten in de sigarettenautomaat stopt en aan de lade trekt en dan luidkeels haar naam uitschreeuwt. Zijn dronken stem slaat over bij de dubbele klinkers, die kaatsen tegen de gevels. Ze kreunt, hij draagt dezelfde dubbele klinkers in zijn naam. Zijn donkere huid en tongval van een ver werelddeel maken haar genotzuchtig kosmopolitisch. Ze schuift het raam open. Hij weet dat ze komt, altijd. “Hij doet het niet,” en wijst op de automaat. “Je moet er ook genoeg ingooien.” “Dat deed ik.” “Als je dat deed, dan doet-ie het, anders niet.” “Nu niet,” daarna flemend haar naam.
Weer gaat ze naar beneden, weer pakt ze van achter de toonbank zijn sigaretten en weer zoekt ze in de winkella de sleutels. Dat de peignoir bij het aanreiken van de Miss Blance wat openvalt, zijn stem weer zacht wordt, maakt haar buigzaam.

- Peter Prins